Ozanisius
07-19-2008, 12:46 PM
GİBSON USA
Slash, Jimmy Page, Peter Frampton, Duane Allman, Alvin Lee, Zakk Wylde, Randy Rhoades, Gary Moore, Joe Perry, Billy Gibbons, Paul Kossof, Peter Green... Hepsinin bir tek ortak noktasi var: Gibson Les Paul. Güçlü manyetikleri, iri gövdesi, koca klavyesiyle rock müzigine damgasini vuran seksi gitar Les Paul. Belki bu gitarlardan birine sahip olacak kadar paraniz olmadi simdiye kadar, belki de hiç olmayacak. Belki odanizda bir akrabanizdan kalan 1957 model bir “Black Beauty”niz var. Belki bu siskoyu çirkin ve itici buluyorsunuz. Çünkü sizin için Rock’n Roll, Steve Vai ve Floyd Rose tremolo sisteminden ibaret. Bunlardan hangisi olursaniz olun Les Paul’ün 1950’lere uzanan hikayesini ilginç bulacaginizdan eminim.
http://www.mygitar.com/resimler/elektro_gitar/gibson/lespaul2.jpg
Tasarım
1940’li yillarin sonlarinda jazz ve country gitaristi Lester William Polfus (nam-i diger Les Paul) daha sonralari Gibson tarafindan satin alinacak olan Epiphone fabrikasinda kendi elektro gitar dizaynlari üzerinde çalisiyordu. Bu çalismalarin ilk sonuçlarini Gibson’a götürdü. Ancak ilgi görmedi, hatta Les Paul’ün ilk prototipleri komik bulundu. Ancak daha sonra 1950’de Gibson bu kez Les Paul’ün pesine düstü ve onunla sözlesme imzaladi. Sözlesmeye göre Les Paul, üzerinde kendi adinin yazili oldugu her bir gitarin üretiminden telif hakki alacakti. Les Paul, günümüze kadar önemli degisiklige ugramadan gelen dizaynini olusturana kadar 40-50 civarinda prototip üzerinde çalisti. Bu çalismalara yine onun gibi arastirmaci bir gitarist olan ve daha sonralaro Flying V ve Explorer gibi dizaynlarla gündeme gelen Ted McCarty de destek oluyordu. 1952’de “Gibson Les Paul” gitarlarinin üretimi basladi. Gibson sirketinin baskani Maurice Berlin, baslangiçta bu gitarlarin sadece Les Paul markasiyla piyasaya sürülmesine, üzerinde Gibson ibaresi tasimamasina karar verdi. Ancak kisa bir süre içerisinde, bu dizaynin basariya ulasabilme ihtimalini göz önüne alarak bu fikrinden vazgeçti. Les Paul, gitarlarin 20 saniyelik dogal bir sustain’e sahip olmasini istiyordu. Les Paul’lerin diger gitarlara göre daha agir olmasi da bu yüzdendir.
Gövde, maun agacinin üzerine yerlestirilmis yarim inçlik maple bir kaplamadan meydana gelmektedir. Konstrüksüyonun kopyalanmasini zorlastirmak için bu kaplamanin profili özellikle oval ve egimli tasarlanmistir. 1960’ta SG, Stratocaster, Flying V, Explorer gibi dizaynlara ilgi öylesine artmisti ki, Gibson, Les Paul üretimini durdurdu. 1962’de ise Les Paul’ün Gibson’la olan sözlesmesi sona erdi. Tam bu siralarda karisi Mary Ford’dan da ayrilmis olan Les bir süre gitarlardan uzak kalmayi yegledi ve sözlesmeyi yenilemedi. 1967’de rock müzisyenlerinin 1957-1960 model vintage Les Paul’lere binlerce dolar ödedigini gören Les Paul, Maurice Berlin’le tekrar anlasarak Gibson’a döndü ve Les Paul’ler üzerinde aktif olarak çalismaya devam etti.
http://www.mygitar.com/resimler/elektro_gitar/gibson/lespaul3.jpg
Modeller ve Çesitli Özellikler
Ilk Les Paul modellerinde (1954 Black Beauty ve 1956 Goldtop gibi) "Alnico V" ile "P-90" tarzi single coil manyetikler kullanildi. 1957’den itibaren bu manyetiklerin yerini Classic Humbucker’lar aldi. Les Paul’ler birkaç “Bigsby” donanimli modelin disinda hiçbir zaman tremolo kolu tasimadilar gövdelerinde. Su anda üretilmekte olan modeller de dahil olmak üzere köprüde kullanilan standart ekipman “tune-o-matic / stopbar”lardir. Bütün Les Paul’lerin klavyelerinde 22 adet perde vardir (Stratocaster’lardan bir tane fazla). Gibson günümüzde dahi çok büyük miktarlarda seri üretim yapmayan, seçkin bir firma özelligini koruyor. Nashville, Tenessee’deki fabrikasinda makinelesme minimum düzeyde ve gitarlar büyük oranda el emegi ile üretiliyorlar. Gibson’in su anki üretim hattinda yer alan “Les Paul Kolleksiyonu”nda temel olarak bes model yer aliyor: Les Paul Custom, Les Paul Classic, Standart, Studio ve Special. Custom, Classic ve Standart’lar daha pahali ve üst modeller, Studio en ekonomik ve düsük model, Special ise adi üzerinde “özel”. Les Paul Special’in ayirdedici özelligi, bu seri içinde gövdesinde maple kaplama tasimayan P-100 gibi farkli humbucker’larla donatilmis tek gitar olmasi. Diger modeller arasinda çok büyük farkliliklar yok. Custom’larin maple kaplamalari biraz degisik (agacin niteligi açisindan).
Standart’larda body/neck binding (gövde ve sapin bütün kivrimlarini saran kenar seridi) var, Studio’larda hiç yok. Manyetikler temelde ayni. Yani eger bir Les Paul almak için para biriktiriyorsaniz, bir Custom için 2000 dolari tamamlamayi beklemeden 800 dolari yapistirip Studio’yu kapin. Aramiza hosgeldiniz. (Not: Fiyatlar Amerika fiyatlari olup, ülkemizdeki fiyatlar için lütfen iki ile çarpiniz!)
Saka bir yana Les Paul modellerini karsilastirirken dikkat etmeniz gereken baska bir nokta da modellerin saplarinin özellikleri. Custom, Standart, Studio ve Special’larda “1959 Rounded LP” sapi bulunuyor. Oldukça kalin, etli ve egimli bir sap, yarim daireye yakin bir profili var. Ibanez, Jackson gibi markalarin süper ince klavyelerine aliskinsaniz, bu Les Paul’lerde önemli bir süre yabancilik çekeceginiz muhakkak. Buna ragmen dostlar bence; isin sirri, yani bu gitarin, bu güçlü tonun en önemli kaynagi bu sisko, dolma saptir. Les Paul Classic ve Studio Light modellerinde ise "1960 Slimtaper LP" sapi kullaniliyor. 1959 Rounded LP ye göre 1960 Slimtaper çok daha ince ve daha az egimli ancak yine de Jackson Dinky’nizdekinden daha dolgun. Les Paul’lerde tremolo sistemleri olmadigindan tellerinize bir ileri bir geri eziyet edemeyeceksiniz ve onlar da genellikle akordlu kalacaklar. Yani demek istedigim Les Paul’lerin basit görünümlü mandallari gitari akordlu tutmakta yeterince basarililar.
http://www.mygitar.com/resimler/elektro_gitar/gibson/lespaul4.jpg
Özel modeller
Gibson, bu temel modellerin disinda bir de "Historic Collection" adi altinda 1954-1960 arasinda üretilmis klasik modellerin (1954 Black Beauty, 1954-1957 Goldtop, 1959 Flametop gibi) neredeyse birebir eslerini, bekletilmis agaçlar ve diger orjinal parçalariyla yeniden üretiyor. Bu gitarlarin fiyatlari da dogal olarak Custom, Standart gibi temel modellerin iki üç kati kadar. Gibson Les Paul familyasina en son katilanlar ise Jimmy Page ve Slash adina üretilmis "Signature" modeller. Jimmy Page Model temelde Standart Les Paul özelliklerine sahip. En önemli özelligi ise manyetiklerin ton ve volume potlardaki switch’ler sayesinde humbucker, single coil, birbiriyle paralel, seri, in ve out of phase konumlarinda kullanilabilmesi. Bu sekilde gitar üzerinde 21 tane manyetik konfigürasyonuna sahip olabiliyorsunuz. Bu sayede ayni gitardan çok degisik tonlar elde edebilmek mümkün oluyor. Jimmy Page Les Paul’ün sapi da bu efsanevi gitaristin spesifikasyonlari dogrultusunda hazirlanmis. Slash Signature Model ise 1959 Flametop Les Paul Standart temasi üzerine kurulmus. Bu gitarlin diger özellikleri ise gövde üzerinde bir Slash Snakepit logosu olmasi ve klavye üzerinde sedef kakma ile çizilmis bir kobra yilani figürünün boylu boyunca uzanmasi. Evet, artilariyla, eksileriyle Gibson Les Paul çok önemli bir gitar.
Slash, Jimmy Page, Peter Frampton, Duane Allman, Alvin Lee, Zakk Wylde, Randy Rhoades, Gary Moore, Joe Perry, Billy Gibbons, Paul Kossof, Peter Green... Hepsinin bir tek ortak noktasi var: Gibson Les Paul. Güçlü manyetikleri, iri gövdesi, koca klavyesiyle rock müzigine damgasini vuran seksi gitar Les Paul. Belki bu gitarlardan birine sahip olacak kadar paraniz olmadi simdiye kadar, belki de hiç olmayacak. Belki odanizda bir akrabanizdan kalan 1957 model bir “Black Beauty”niz var. Belki bu siskoyu çirkin ve itici buluyorsunuz. Çünkü sizin için Rock’n Roll, Steve Vai ve Floyd Rose tremolo sisteminden ibaret. Bunlardan hangisi olursaniz olun Les Paul’ün 1950’lere uzanan hikayesini ilginç bulacaginizdan eminim.
http://www.mygitar.com/resimler/elektro_gitar/gibson/lespaul2.jpg
Tasarım
1940’li yillarin sonlarinda jazz ve country gitaristi Lester William Polfus (nam-i diger Les Paul) daha sonralari Gibson tarafindan satin alinacak olan Epiphone fabrikasinda kendi elektro gitar dizaynlari üzerinde çalisiyordu. Bu çalismalarin ilk sonuçlarini Gibson’a götürdü. Ancak ilgi görmedi, hatta Les Paul’ün ilk prototipleri komik bulundu. Ancak daha sonra 1950’de Gibson bu kez Les Paul’ün pesine düstü ve onunla sözlesme imzaladi. Sözlesmeye göre Les Paul, üzerinde kendi adinin yazili oldugu her bir gitarin üretiminden telif hakki alacakti. Les Paul, günümüze kadar önemli degisiklige ugramadan gelen dizaynini olusturana kadar 40-50 civarinda prototip üzerinde çalisti. Bu çalismalara yine onun gibi arastirmaci bir gitarist olan ve daha sonralaro Flying V ve Explorer gibi dizaynlarla gündeme gelen Ted McCarty de destek oluyordu. 1952’de “Gibson Les Paul” gitarlarinin üretimi basladi. Gibson sirketinin baskani Maurice Berlin, baslangiçta bu gitarlarin sadece Les Paul markasiyla piyasaya sürülmesine, üzerinde Gibson ibaresi tasimamasina karar verdi. Ancak kisa bir süre içerisinde, bu dizaynin basariya ulasabilme ihtimalini göz önüne alarak bu fikrinden vazgeçti. Les Paul, gitarlarin 20 saniyelik dogal bir sustain’e sahip olmasini istiyordu. Les Paul’lerin diger gitarlara göre daha agir olmasi da bu yüzdendir.
Gövde, maun agacinin üzerine yerlestirilmis yarim inçlik maple bir kaplamadan meydana gelmektedir. Konstrüksüyonun kopyalanmasini zorlastirmak için bu kaplamanin profili özellikle oval ve egimli tasarlanmistir. 1960’ta SG, Stratocaster, Flying V, Explorer gibi dizaynlara ilgi öylesine artmisti ki, Gibson, Les Paul üretimini durdurdu. 1962’de ise Les Paul’ün Gibson’la olan sözlesmesi sona erdi. Tam bu siralarda karisi Mary Ford’dan da ayrilmis olan Les bir süre gitarlardan uzak kalmayi yegledi ve sözlesmeyi yenilemedi. 1967’de rock müzisyenlerinin 1957-1960 model vintage Les Paul’lere binlerce dolar ödedigini gören Les Paul, Maurice Berlin’le tekrar anlasarak Gibson’a döndü ve Les Paul’ler üzerinde aktif olarak çalismaya devam etti.
http://www.mygitar.com/resimler/elektro_gitar/gibson/lespaul3.jpg
Modeller ve Çesitli Özellikler
Ilk Les Paul modellerinde (1954 Black Beauty ve 1956 Goldtop gibi) "Alnico V" ile "P-90" tarzi single coil manyetikler kullanildi. 1957’den itibaren bu manyetiklerin yerini Classic Humbucker’lar aldi. Les Paul’ler birkaç “Bigsby” donanimli modelin disinda hiçbir zaman tremolo kolu tasimadilar gövdelerinde. Su anda üretilmekte olan modeller de dahil olmak üzere köprüde kullanilan standart ekipman “tune-o-matic / stopbar”lardir. Bütün Les Paul’lerin klavyelerinde 22 adet perde vardir (Stratocaster’lardan bir tane fazla). Gibson günümüzde dahi çok büyük miktarlarda seri üretim yapmayan, seçkin bir firma özelligini koruyor. Nashville, Tenessee’deki fabrikasinda makinelesme minimum düzeyde ve gitarlar büyük oranda el emegi ile üretiliyorlar. Gibson’in su anki üretim hattinda yer alan “Les Paul Kolleksiyonu”nda temel olarak bes model yer aliyor: Les Paul Custom, Les Paul Classic, Standart, Studio ve Special. Custom, Classic ve Standart’lar daha pahali ve üst modeller, Studio en ekonomik ve düsük model, Special ise adi üzerinde “özel”. Les Paul Special’in ayirdedici özelligi, bu seri içinde gövdesinde maple kaplama tasimayan P-100 gibi farkli humbucker’larla donatilmis tek gitar olmasi. Diger modeller arasinda çok büyük farkliliklar yok. Custom’larin maple kaplamalari biraz degisik (agacin niteligi açisindan).
Standart’larda body/neck binding (gövde ve sapin bütün kivrimlarini saran kenar seridi) var, Studio’larda hiç yok. Manyetikler temelde ayni. Yani eger bir Les Paul almak için para biriktiriyorsaniz, bir Custom için 2000 dolari tamamlamayi beklemeden 800 dolari yapistirip Studio’yu kapin. Aramiza hosgeldiniz. (Not: Fiyatlar Amerika fiyatlari olup, ülkemizdeki fiyatlar için lütfen iki ile çarpiniz!)
Saka bir yana Les Paul modellerini karsilastirirken dikkat etmeniz gereken baska bir nokta da modellerin saplarinin özellikleri. Custom, Standart, Studio ve Special’larda “1959 Rounded LP” sapi bulunuyor. Oldukça kalin, etli ve egimli bir sap, yarim daireye yakin bir profili var. Ibanez, Jackson gibi markalarin süper ince klavyelerine aliskinsaniz, bu Les Paul’lerde önemli bir süre yabancilik çekeceginiz muhakkak. Buna ragmen dostlar bence; isin sirri, yani bu gitarin, bu güçlü tonun en önemli kaynagi bu sisko, dolma saptir. Les Paul Classic ve Studio Light modellerinde ise "1960 Slimtaper LP" sapi kullaniliyor. 1959 Rounded LP ye göre 1960 Slimtaper çok daha ince ve daha az egimli ancak yine de Jackson Dinky’nizdekinden daha dolgun. Les Paul’lerde tremolo sistemleri olmadigindan tellerinize bir ileri bir geri eziyet edemeyeceksiniz ve onlar da genellikle akordlu kalacaklar. Yani demek istedigim Les Paul’lerin basit görünümlü mandallari gitari akordlu tutmakta yeterince basarililar.
http://www.mygitar.com/resimler/elektro_gitar/gibson/lespaul4.jpg
Özel modeller
Gibson, bu temel modellerin disinda bir de "Historic Collection" adi altinda 1954-1960 arasinda üretilmis klasik modellerin (1954 Black Beauty, 1954-1957 Goldtop, 1959 Flametop gibi) neredeyse birebir eslerini, bekletilmis agaçlar ve diger orjinal parçalariyla yeniden üretiyor. Bu gitarlarin fiyatlari da dogal olarak Custom, Standart gibi temel modellerin iki üç kati kadar. Gibson Les Paul familyasina en son katilanlar ise Jimmy Page ve Slash adina üretilmis "Signature" modeller. Jimmy Page Model temelde Standart Les Paul özelliklerine sahip. En önemli özelligi ise manyetiklerin ton ve volume potlardaki switch’ler sayesinde humbucker, single coil, birbiriyle paralel, seri, in ve out of phase konumlarinda kullanilabilmesi. Bu sekilde gitar üzerinde 21 tane manyetik konfigürasyonuna sahip olabiliyorsunuz. Bu sayede ayni gitardan çok degisik tonlar elde edebilmek mümkün oluyor. Jimmy Page Les Paul’ün sapi da bu efsanevi gitaristin spesifikasyonlari dogrultusunda hazirlanmis. Slash Signature Model ise 1959 Flametop Les Paul Standart temasi üzerine kurulmus. Bu gitarlin diger özellikleri ise gövde üzerinde bir Slash Snakepit logosu olmasi ve klavye üzerinde sedef kakma ile çizilmis bir kobra yilani figürünün boylu boyunca uzanmasi. Evet, artilariyla, eksileriyle Gibson Les Paul çok önemli bir gitar.